به هيچ عنوان خود را با ديگران مقايسه نکنيد، مثلا اگر کسي زودتر به موفقيت رسيده است آنرا ملاک قرار ندهيد  خود را نيز با آن نسنجيد.
اصولا بايد توجه داشت شرايطي که افراد مختلف در آن قرار گرفته اند شرايط يکسان و برابر نيست تا نتايج به دست آمده در مورد همه ي آنها يکسان باشد.
هرکسي تحت شرايط دروني و بيروني خاصّ خود قرار دارد و مسئوليت او نيز مناسب با آن شرايط و امکانات است و طبعا کسي که به چنين امکاناتي دسترسي ندارد، چنان مسئوليتي ندارد.
همواره به اين نکته توجه داشته باشد که آيا مسئوليت هايي که بر عهده شما مي باشد، و توانايي انجام آن را داريد، به جاي آورده ايد يا نه؟ وگرنه مقايسه ي خود با ديگران چه بسيار اختلالات مهمي از نظر فکري و معنوي پيش مي آورد که شما قادر به مهارکردنش نباشيد.

البته مطالعه در احوال ديگران و درک و دريافت اسرار موفقيت يا شکست آنها و درس گرفتن از زندگي ديگران و کشف و شناخت نقاط ضعف و قوّت خويش از اين راه، نه تنها مانعي ندارد بلکه لازم است.

ولي اين امر به معناي مقايسه ي خود با ديگران نيست.

از کتاب:مي خواهم خوشبخت شوم/محمد کاظم سجّادي